Była w historii naszego świata taka epoka, w której ludzie zaufali jedynie w swój umysł. Było to oczywiście oświecenie. Po latach wierzeń religijnych, wmawiania ludziom, że ziemia jest płaska, a zaćmienie słońca to kara za grzechy, nadszedł czas powszechnego oświecenia i nagle okazało się, że jedyne, co jest prawdziwe, to nasz umysł. Ten pogląd utrzymał się do dziś, ale nigdy nie był tak bardzo rozpowszechniony jak w epoce oświecenia. Patrząc na swawolę księży, przestano wierzyć, że są wysłannikami Boga. Uznano także, że Bóg, mimo że stworzył świat nie ma wpływu już na jego dzieje. Inni wyrażali jeszcze bardziej skrajną postawę i w ogóle negowali Jego istnienie. Najbardziej wierzono w ludzki umysł i potęgę rozumu, to on był najważniejszy. Uważano, że wszystko można poznać za pomocą zmysłów, a więc w sposób empiryczny. Zaczęto także wierzyć, że wszystkie zjawiska można wytłumaczyć w racjonalny sposób.


Comments are closed